Al-Hadi Yahyo

Al-Hadi Yahyo imom boʻlib, Yamandagi Zaydiy davlati hududining bir qismiga boshchilik qilgan. U 1217-yildan 1239-yilgacha, raqiblari bilan kurashgan holda hukmronlik qilgan.

Najmiddin Yahyo ibn Muhsin imom al-Muxtor al-Qosimning (vaf. 956) yettinchi avlodidan edi^[1]. Keksaygan imom al-Mansur Abdulloh 1217-yilda Kavkabanda, 1173-yilda Yamanda hukmronlik qilishni boshlagan Ayyubiylarga qarshi koʻp yillik kurashlardan soʻng vafot etgan. Al-Mansur vafotidan keyin Zaydiy jamoasining sadoqatiga putur yetdi. Zaydiy davlatining anʼanaviy markazi boʻlgan Saʼda shahridagi odamlar Najmiddin Yahyoni al-Hadi Yahyo nomi bilan imom sifatida tan oldilar. Biroq Zaydiy yurtining janubiy qismlarida esa keksa imomning oʻgʻli Izziddin Muhammadni an-Nosir Muhammad nomi bilan imom qilib koʻtardilar. U 1226-yilda jangda olgan jarohati sababli vafot etgan^[2]. Yamandagi Ayyubiylar hukmronligi 1229-yilda Rasuliylar sulolasi (1229–1254) bilan almashtirildi. Birinchi Rasuli sultoni Nuriddin Umar I togʻli hududlarda Sana, Taʼizz va Kavkaban kabi bir qancha joylarni egalladi. 1231-yilda u Zaydiy jamoasi bilan sulh tuzadi va 1248-yilgacha Zaydiylar va Rasuliylar oʻrtasida nisbatan kam toʻqnashuvlar boʻldi^[3]. Al-Hadi Yahyo 1239-yilda vafot etgan va Saqaynda dafn qilingan. Uning vafotidan soʻng toʻqqiz yillik taxtsizlik davri boʻldi, undan keyin esa boshqa bir Rasuliylar tarmogʻidan boʻlgan al-Mahdiy Ahmad ibn al-Husayn imom deb eʼlon qilindi.

Yana qarang

Manbalar

↑ The descent line is: al-Mukhtar al-Qasim – Muhammad – Abdallah – an-Nasir – Yahya – Yahya – Muhsin – al-Hadi Yahya.
↑ H. C. Kay, Yaman; Its Early Medieval History. London 1892, p. 319.
↑ Enzyklopädie des Islam, Vol. III. Leiden 1936, p. 1218.

Oʻtmishdoshi: al-Mansur Abdulloh	Zaydiy Yaman imomi an-Nosir Muhammad tomonidan da’vo qilingan 1217–1239	Vorisi: taxtsizlik davri, undan keyin al-Mahdiy Ahmad ibn al-Husayn

[1] The descent line is: al-Mukhtar al-Qasim – Muhammad – Abdallah – an-Nasir – Yahya – Yahya – Muhsin – al-Hadi Yahya.

[2] H. C. Kay, Yaman; Its Early Medieval History. London 1892, p. 319.

[3] Enzyklopädie des Islam, Vol. III. Leiden 1936, p. 1218.

[1]

[2]

[3]