As-Suvaydiy
As-Suvaydiy (1204–1292, hijriy 604–690, toʻliq ismi ‘Izz ad-Din Abu Ishoq Ibrohim ibn Muhammad ibn Tarxon as-Suvaydi ابراهيم ابن محمد ابن طرخان السويدى) — oʻrta asrlar arab[1] tabibi. Avs qabilasidan boʻlgan[2] va Ibn al-Baytorning shogirdi edi. Qohira va Damashqda faoliyat yuritib, u uchta asar tuzgan: oʻsimlik nomlari haqida risola, toshlarning tibbiy qoʻllanilishi haqida risola va tibbiy retseptlar hamda muolajalar kitobi (Tazkira). As-Suvaydiyning Tazkirasi 16-asrda Shaʼroniy tomonidan ixchamlashtirilgan[3].
Manbalar
- ↑ A., Dietrich (en). al-SUWAYDĪ. Brill. doi:10.1163/1573-3912_islam_com_1129.
- ↑ „فصل: عز الدين بن السويدي|نداء الإيمان“. www.al-eman.com.
- ↑ Muẖtaṣar taḏkira-t as-Suwaydī fī l-ṭibb / lil Imām aš-Šaʿrānī; wa bi-hāmiš-i-hā taḏkira-t aš-Šayẖ ʾAḥmad al-Qalyūbī fī l-ṭibb ed. Cairo, 1302 [1885]/1316 [1899]; ed. Aḥmad Farīd al-Mazīdī, Beirut (1998). MS A 45 in the US National Library of Medicine, Bethesda, MD.
- K. Brokkelman, Geschichte der arabischen Litteratur (1-nashr 1889–1936, 2-nashr 1943–49) 1-jild, 493-bet (2-nashr 650-bet), 38-raqam.
- K. Brokkelman, Geschichte der arabischen Litteratur, ilova (Leyden: Brill, 1937–1942), 1-jild, 900-bet, 38-raqam.
- Manfred Ullmann, „Die Medizin im Islam“, Handbuch der Orientalistikda, (Leyden: E. J. Brill, 1970), I-boʻlim, qoʻshimcha jild VI, 1-qism, 284-bet.