Yuriy Pavlovich Maksimov (30.06.1924, Tambov viloyati, Kryukovka qishlogʻi – 17.11.2002 , Moskva) – sovet harbiy qoʻmondoni, armiya generali (1982). Sovet Ittifoqi Qahramoni (1982). Janubiy yoʻnalish qoʻshinlari (1984 – 1985) va strategik raketa kuchlari (1985 – 1992) bosh qoʻmondoni – SSSR Mudofaa vazirining oʻrinbosari (1985 – 1991). KPSS Markaziy Komiteti aʼzosi (1986-1990).

Yuriy Maksimov
Asl ismi Yuriy Maksimov
Tavalludi 30.06.1924
Kryukovka, MR Kozlovskiy tumani {{mr}}: Check mr value (help), Kozlovskiy tumanida {{mr}}: Check mr value (help), Tambov viloyati, RSFSR, SSSR
Vafoti 17.11.2002
Rossiya Federatsiyasi
Fuqaroligi SSSR bayrogʻi SSSR

Biografiyasi

Tambov viloyatining Kryukovka qishlogʻida (hozirgi Tambov viloyatining Michurin tumani tarkibiga kiradi) dehqon oilasida tugʻilgan. 1933-yildan beri oila Moskva yaqinidagi Baribino qishlogʻida yashagan[1]. 1939-yilda Baribinodagi yetti yillik maktabni, 1942-yilda Domodedovodagi oʻrta maktabni tamomlagan.

Ulugʻ Vatan Urushi

Ulugʻ Vatan urushining birinchi oylarida u Moskvaga yaqinlashganda istehkomlarni qurish uchun safarbar qilindi. 1942-yil avgust oyida Qizil Armiya safiga chaqirildi. U 1943-yilda Birinchi Moskva pulemyot maktabini tamomlagan va oʻqishni tugatgandan soʻng darhol faol armiya safiga yuborilgan. Janubi-gʻarbiy frontda 3-gvardiya armiyasining 61-gvardiya miltiq diviziyasining 187-gvardiya otishma polkining pulemyot vzvod komandiri sifatida jang qilgan. 1943-yil iyul oyida Severskiy Donets daryosidagi jangda u ogʻir yaralangan, hushini yoʻqotgan va oilasiga oʻlim haqida xabar yuborilgan. Sogʻayib ketgach, u zobitlar malakasini oshirish kurslarini oldingi safda tamomladi. 1944-yildan u 2-Ukraina fronti, 3-Ukraina fronti, 4-Ukraina frontidagi 66-gvardiya otishma diviziyasining 195-gvardiya otishma polkining pulemyot rotasiga qoʻmondonlik qilgan.

Urushdan keyingi davr

Urushdan keyin u 1947-yilga qadar Karpat harbiy okrugidagi pulemyotchilar rotasiga qoʻmondonlik qilishni davom ettirdi va u akademiyaga oʻqishga yuborildi. 1950-yilda M. V. Frunze nomidagi Harbiy akademiyani tamomlagan. U gʻarbiy yoʻnalishda operator ofitseri, Bosh shtabning Bosh ekspluatatsiya boshqarmasida nazorat operatori boʻlib ishlagan. 1953-yil iyun oyidan yana armiyada: miltiq bataloni komandiri, 1953-yil sentyabrdan – 205-gvardiya miltiq polkining shtab boshligʻi, 1957-yil iyunidan – motorli miltiq diviziyasi komandirining oʻrinbosari, 1957-yil dekabrdan – motorli miltiq komandiri boʻlgan. 1961-yil sentyabrdan – Karpat harbiy okrugidagi 128-gvardiya motooʻq otish diviziyasining shtab boshligʻi. 1965-yilda Bosh shtab Harbiy akademiyasini oltin medal bilan tamomlagan.

1965-yil avgust oyidan boshlab u Leningrad harbiy okrugining 77-gvardiya motooʻqotar diviziyasiga (diviziya shtab-kvartirasi Arxangelskda) qoʻmondonlik qildi[2]. 1968-yil martdan 1969-yil maygacha u chet elda xizmat safarida boʻlgan – Yaman Arab Respublikasida harbiy maslahatchi. 1969-yil noyabrdan – Belarus harbiy okrugi 28-qoʻshma qurolli armiyasi qoʻmondoni birinchi oʻrinbosari lavozimini egallagan. 1973-yil may oyidan – Qizil bayroqli Turkiston harbiy okrugi qoʻmondoni birinchi oʻrinbosari, 1976-yildan – Jazoirdagi sovet harbiy mutaxassislari guruhi rahbari boʻlgan.

General-mayor (23.02.1967). General-leytenant (05.08.1974). General-polkovnik (16.02.1979).

Afgʻon urushi

1979-yil dekabr oyida Sovet qoʻshinlari Afgʻonistonga kirdi va Afgʻoniston urushi boshlandi. Toʻgʻridan-toʻgʻri janglar Qizil Bayroqli Turkiston harbiy okrugi tarkibiga kirgan 40-qoʻshma qurolli armiya tomonidan amalga oshirildi. U uzoq vaqt Afgʻonistonda boʻlgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1982-yil 5-iyuldagi farmoni bilan unga „davlat topshiriqlarini muvaffaqiyatli bajarganligi, koʻrsatilgan jasorat va qahramonlik uchun“ degan soʻz bilan Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni berilgan. Bundan tashqari, SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1982-yil 16-dekabrdagi farmoni bilan unga armiya generali harbiy unvoni ham berilgan.

Xizmatning soʻnggi yillari

1984-yil sentyabr oyidan boshlab u Janubiy strategik yoʻnalishning bosh qoʻmondoni boʻlgan. 1985-yil 10-iyuldan – Strategik raketa kuchlari bosh qoʻmondoni – SSSR Mudofaa vazirining oʻrinbosari boʻlgan. 1991-yil 12-noyabrdan 1992-yil 20-martgacha – SSSR Strategik toʻxtatuvchi kuchlari bosh qoʻmondoni[3] va 1992-yil 20-martdan 9-oktyabrgacha – Birlashgan Qurolli Kuchlar Strategik kuchlari qoʻmondoni lavozimlarida xizmat qilgan.

Moskvada yashagan.

U 2002-yil 17-noyabrda vafot etdi va Troekurovskoye qabristoniga dafn qilindi.

SSSR Oliy Kengashi deputati: 10-chaqiriq Millatlar Kengashi (1979–1984) Qoraqalpogʻiston Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasidan, 11-chaqiriq Ittifoq Kengashi (1984–1989) Surxondaryo viloyatidan. 1989-1991-yillarda SSSR xalq deputati boʻlgan. 1981–1986-yillarda KPSS MK aʼzoligiga nomzod. 1986–1990-yillarda KPSS Markaziy Komiteti aʼzosi etib tayinlangan.

Manbalar

  1. ↑ „«Истинно народный и легендарный»“. 2023-yil 22-martda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2023-yil 22-mart.
  2. ↑ Kalashnikov K. A., Dodonov I. Yu. Visshiy komandniy sostav Voorujyonnix sil SSSR v poslevoenniy period. Spravochnie materiali (1945—1975). Tom 4. Komandniy sostav Suxoputnix voysk (armeyskoe i divizionnoe zvenya). Chast pervaya. – Ust-Kamenogorsk: Media-Alyans, 2019. – 428 s. – ISBN 978-601-7887-31-5. – S. 217.
  3. ↑ Ukaz Prezidenta SSSR ot 12.11.1991 N UP-2846 „O sozdanii v Voorujennix Silax SSSR Strategicheskix sil sderjivaniya“. // Vedomosti Verxovnogo Soveta SSSR. – 1991. – № 47. – St. 1352.