Ehson
Эҳсон (арабча: إِحْسَان – „яхши иш, раҳм-шафқат“) – исломда художўй иш, комил ибодат, сидқидилдан хизмат қилиш, мусулмон киши Аллоҳни кўргандек сажда қилиши. Имон ва ислом билан бирга иймоннинг уч даражасидан бири ҳамда иймоннинг энг олий кўриниши[1]. Эҳсоннинг тескариси мунофиқлик (нифоқ) ва кўз-кўз қилиш (риё) дир[2].
Тўлиқ ихлосга эришиш учун мусулмонларга Аллоҳни доимо зикр қилиш (зикр), турли ибодатларда тиришқоқлик, нафсга қарши курашиш, самимий тавба қилиш, хайр-эҳсон қилиш ва ҳоказолар орқали қалбини ҳар қандай гуноҳлардан тозалаш тавсия этилади[2].
Тавсифи
Исломда эҳсон мусулмонларнинг ибодатда комиллик ёки мукаммалликка эришиш учун мас’улиятидир, шунда мусулмонлар Худони кўргандек ибодат қилишга ҳаракат қиладилар ва уни кўрмасалар ҳам, шубҳасиз, У уларни доимо кузатиб туришига ишонадилар. Бу таъриф Жаброилнинг ҳадисларидан келиб чиққан бўлиб, Муҳаммад: „[Эҳсон] Аллоҳга гўё Уни кўраётгандек ибодат қилишдир, агар сиз Уни кўрмасангиз, У сизни кўриб турувчидир“ деган. (Ал-Бухорий ва Муслим)[3]. Муҳаммаднинг ҳадисларига кўра „Аллоҳ ҳамма нарсага эҳсон ёзгувчи“[4][5].
Адабиётлар
- Гогиберидзе Г. М.. Исламский толковый словарь, 3000 экз, Словари, Ростов н/Д: Феникс, 2009. ИСБН 978-5-222-15934-7.
- Аёуб, Маҳмоуд М.. Ислам: Фаитҳ анд Ҳисторй, 2004.
- Читтиcк, Wиллиам C.. Суфисм: а бегиннер'с гуиде. Охфорд: Онеwорлд Публиcатионс, 2008. ИСБН 978-1-4356-2770-3. ОCЛC 191803844.
- Мақсоод, Руқаийяҳ Wарис. Теач Ёурселф Ислам, Теач Ёурселф Wорлд Фаитҳс. Теач Ёурселф, 15 Септембер 1994. ИСБН 978-0-340-60901-9.
Манбалар
- ↑ Гогиберидзе 2009, с. 109.
- ↑ 2,0 2,1 Исламдаг.ру.
- ↑ Аёуб (2004), сс. 68–69.
- ↑ Саҳиҳ Муслим 1955а
- ↑ „ар:الكتب – جامع العلوم والحكم – الحديث السابع عشر إن الله كتب الإحسان على كل شيء- الجزء رقم1“ (ар) (2017-йил 22-август). 2017-йил 22-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 22-апрел.
Ҳаволалар
- „Ихсан“. Исламдаг.ру (2009-йил 27-июн). Қаралди: 2013-йил 1-сентябр.
 | Ислом динига оид уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |