Франс вон Стуcк. „Пйгмалион“

Пйгмалион (қадимги юнонча: Πυγμαλίων) — юнон мифологиясида фил суягидан гўзал ҳайкал ясаган ва ўз ижодига ошиқ бўлган ҳайкалтарош[1][2].

Афсона

Пйгмалион Кипр оролидаги ҳайкалтарош, Белус ва Анҳиноэ ўғли эди. У фил суягидан аёл ҳайкалини ясайди ва уни севиб қолади. Ҳайкалтарош унга совғалар беради, қимматбаҳо кийимларни кийинтиради, лекин ҳайкал ҳайкалигича бўлиб қолади ва севги жавобсиз қолади. Афродитага бағишланган байрам пайтида Пйгмалион маъбудага ўзи ясаган ҳайкалчалик гўзал хотин ато этишини илтимос қилади. Пйгмалион ҳайкални жонлантиришни сўрашга жур’ат эта олмайди. Афродита шундай меҳрга тегиб, Пйгмалионнинг хотинига айланган ҳайкални тирилтирди[3]. Бу афсонани адабиётга Кизиклик Неантҳес[4] киритган бўлиши мумкин. Олтин Пйгмалион зайтун Ғадирда[5] сақланган.

Бир манбага кўра, хотини Пйгмалионнинг ўғиллари Пафос, Кинир[6] ва қизи Метармани[7] туғади. Овиднинг сўзларига кўра, Кинйрос Пафоснинг ўғли деган тахмин ҳам маълум, унга кўра Пафос ўғли эмас, балки Пафа исмли Пйгмалионнинг қизи.

Қадимги манбаларда Пйгмалион хотинининг исми тилга олинмаган. Жан-Жак Руссо 1762-йилда ёзилган „Пйгмалион“ асарида уни Галатеа деб атаган. Бу ном бошқа машҳур қадимги юнон афсонасидан Нереид томонидан олинган бўлиб, у кўпинча ХВИИИ-асрнинг чорвачилик ишларида топилган[8].

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Мифи народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.2. С.312
  2. ↑ Любкер Ф.. Реальный словарь классических древностей, М, 2001. — 179-бет. 
  3. ↑ См. Нонн. Деяния Диониса ХХХИИ 212. Климент. Протрептик 57, 3 (ссилка на Филостефана).
  4. ↑ Торшилов Д. О. Античная мифография. — СПб, 1999. — С. 84.
  5. ↑ Филострат. Жизнь Аполлония Тианского, книга В.
  6. ↑ Овидий. Метаморфози Х 243—299
  7. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИИ 14, 3.
  8. ↑ Меер Реинҳолд, „Тҳе Наминг оф Пйгмалионъс Аниматед Статуэ“ Тҳе Cлассиcал Жоурнал 66.4 (1971), пп. 316—319.

Ҳаволалар