Рашид Ҳамидович Ҳамроев (1937.27.8, Бухоро - 1985.5.9, Тошкент) — композитор, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган санъат арбоби (1984). Тошкент консерваториясини тугатган (1961). Тошкент театр ва рассомлик санъ-ати институтида кафедра мудири (1961—76), Тошкент маданият институти доценти (1974-йилдан). Йирик мусиқий-саҳнавий ва симфоник мусиқа жанрларида ижод қилиб, "Зулматдан зиё" (1965), "Тонг олдидан" (1972), "Шайх Санъон" (1980) опералари, 4 симфония (1965-85), фортепиано (1961), скрипка (1973) ва оркестр учун кон-сертлар, "Абу Али ибн Сино" вокал-симфоник поэмаси, шунингдек, торли квартет, турли камер мусиқа асарлари, мусиқали драмалар каби миллий оҳанглар билан суғорилган, драматик ва лирик жозибадор асарлар муаллифи. Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофоти лауреати (1966).[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил

Ҳаволалар