Yevgeniy Lebkov
Евгений Дмитриевич Лебков (1928-йил 2-август, Смоленск вилояти, Нечаево қишлоғи – 2005-йил 11-январ, Приморск ўлкаси, Партизанск) – совет ва рус шоири, ёзувчиси, РСФСР Ёзувчилар уюшмаси Сахалин бўлими (кейинчалик Россия Ёзувчилар уюшмасининг Сахалин вилояти бўлимига айлантирилди) асосчиларидан бири[1][2]. РСФСРда хизмат кўрсатган ўрмончи[3], Россия Ёзувчилар уюшмаси аъзоси.
| Евгений Лебков | |
|---|---|
| Таваллуди |
1928-йил 2-август |
| Вафоти |
2005-йил 11-январ Партизанск, Приморск ўлкаси, Россия |
| Фуқаролиги |
|
| Фаолият йиллари | 1950—2005-йил |
Биографияси
Ёзувчи Нечаево қишлоғида (ҳозирги Рогнединский тумани, Брянск вилояти) туғилган. Брянск ўрмон хўжалиги муҳандислик институтини тамомлаган. 1951-йилда Сахалинга кўчиб ўтган. У ерда Сахалин вилоятининг турли аҳоли пунктлари ўрмон хўжалигида ишлаган[4]. Лебков 1968-йилда РСФСРда хизмат кўрсатган ўрмончи унвонини олган. Худди шу йилларда Владимир Санги ва Иван Белоусов билан биргаликда РСФСР Ёзувчилар уюшмасининг Сахалин бўлимини тузган.
1987-йилда Углекаменск қишлоғига кўчиб ўтган. У ерда „Родник“ адабий бирлашмаси ва „Россияне“ адабий-мусиқий клубига раҳбарлик қилган. Ўша пайтларда „Нежданно-негаданно“ китобини нашр этган. Евгений Лебков ижод қилишни давом эттирган, лекин узоқ вақт нашр этилмаган. 14 йиллик танаффусдан сўнг, 2001-йилда „А что же мне делат в России?“ тўплами нашр этилган.
Ёзувчи 2005-йилда Партизанскда вафот этган.
Ижоди
Евгений Дмитриевич мактаб йилларида ше’р ёза бошлаган. 1949-йилда биринчи марта Брянск ёзувчиларининг „Ватан“ алманахида унинг асарини нашр этилган. Лебковнинг биринчи шеърий тўплами „Солнечний самосев“ 1962-йилда, Долинскда яшаётган пайтда, нашр этилган. Шоирнинг асарлари „Ёш гвардия“, „Современник“, „Совет ёзувчиси“ нашриётларида, „Сахалин“, „Узоқ Шарқ“ журналларида, Приморе, Брянск, Орел ва Сахалин вилоятлари газеталарида нашр этилган.
Ёзувчининг ҳаммаси бўлиб 17 та шеърий ва насрий китоблари нашр этилган. Лебков ше’рлари болгар, яҳудий, литва ва эстон тилларига таржима қилинган.
Шоир насрда ҳам, назмда ҳам асосан табиат ҳақида ёзган. Унинг ижодида Жанубий Курил ороллари мавзуси муҳим ўрин тутган. Евгений Тинч океанининг директори лақабини олган[5].
Хотираси
Ёзувчи 2002-йилда (тириклигида) Партизанскнинг фахрий фуқароси унвонини олган. 2013-йилда Долинск марказий шаҳар кутубхонасига унинг номи берилган.
Сахалин вилоятининг кўплаб аҳоли пунктларида шоир хотирасини сақлашади. Унинг ше'рлари мактабларда ўқитилиб, болалар ва ёшларда экологик маданиятни шакллантиришда фойдаланилади[6].
Маҳаллий аҳолининг сўзларига кўра, биринчи бўлиб Сахалинда қарағай ўстира бошлаган инсон Лебков бўлган[7].
Манбалар
- ↑ „Кто стоял у истоков островного Союза писателей“ (ру). АСТВ. 2017-йил 25-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 17-июн.
- ↑ „Почётные жители Партизанска“ (ру). Сайт администрации Партизанского городского округа. 2017-йил 4-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 17-июн.
- ↑ „Б. С. Мисюк, ответственный секретарь Приморской организации Союза российских писателей: Биография Евгения Лебкова“ (ру). Сайт «Литературное Приморье». 2017-йил 14-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 17-июн.
- ↑ „Б.С. Мисюк, ответственный секретарь Приморской организации Союза российских писателей: Биография Евгения Лебкова“ (ру). Сайт «Литературное Приморье». 2017-йил 14-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 17-июн.
- ↑ „Биография Евгения Лебкова“ (ру). Сайт Долинской централизованной библиотечной системы. 2017-йил 19-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 17-июн.
- ↑ „Творчество сахалинских авторов Е. Д. Лебкова и А. М. Орлова: Методико-библиографические материалы“ (ру). Сахалинская областная универсальная научная библиотека. 2017-йил 3-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 17-июн.
- ↑ „В Долинске планируют восстановить старый парк“ (ру). Сакҳ.cом. Қаралди: 2017-йил 17-июн.